Σημαντική αύξηση της παραγωγής πετρελαίου κατέγραψε ο OPEC+ κατά τον μήνα Σεπτέμβριο, παρά τις συνεχιζόμενες δυσκολίες που παρατηρούνται στις μεταφορές μέσω των Στενών του Ορμούζ. Σύμφωνα με τη μηνιαία έκθεση του Οργανισμού, η συνολική παραγωγή του σχήματος ανήλθε στα 39,07 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, σημειώνοντας άνοδο της τάξεως των 900.000 βαρελιών ημερησίως σε σύγκριση με τα επίπεδα του Αυγούστου. Τα στοιχεία αυτά προέκυψαν από δευτερογενείς πηγές που επεξεργάστηκε ο OPEC.
Ο ρόλος της Σαουδικής Αραβίας και η εικόνα στη Ρωσία
Κεντρικό ρόλο στην αύξηση της παραγωγής διαδραμάτισε η Σαουδική Αραβία. Η κρατική εταιρεία Saudi Aramco προχώρησε σε ενίσχυση των φορτώσεων από τους τερματικούς σταθμούς εξαγωγών που διατηρεί στον Κόλπο. Ειδικότερα, η Σαουδική Αραβία ενημέρωσε επίσημα τον Οργανισμό ότι η παραγωγή της διαμορφώθηκε στα 8,372 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως για τον Σεπτέμβριο, καταγράφοντας αύξηση μεγαλύτερη των 2 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα.
Αντίθετη πορεία ακολούθησε η Ρωσία, η οποία κινήθηκε σε διαφορετική κατεύθυνση σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες του σχήματος. Στη ρωσική επικράτεια, η παραγωγή πετρελαίου παρουσίασε κάμψη, υποχωρώντας κατά 38.000 βαρέλια ημερησίως για τον ίδιο μήνα.
Αναθεώρηση προβλέψεων για τη ζήτηση
Πέρα από τα τρέχοντα στοιχεία παραγωγής, ο OPEC προχώρησε σε αναθεώρηση των εκτιμήσεών του για την πορεία της παγκόσμιας ζήτησης πετρελαίου. Για το 2026, ο Οργανισμός μείωσε τις προβλέψεις του για έκτο συνεχή μήνα, αναμένοντας πλέον μια οριακή άνοδο της ζήτησης της τάξεως των 180.000 βαρελιών ημερησίως.
Στον αντίποδα, οι εκτιμήσεις για το 2027 εμφανίζονται αισθητά πιο αισιόδοξες. Ο Οργανισμός εκτιμά ότι η παγκόσμια ζήτηση θα παρουσιάσει σημαντική ενίσχυση, αυξανόμενη κατά 2,55 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. Με βάση αυτές τις προβλέψεις, ο συνολικός όγκος της ζήτησης αναμένεται να διαμορφωθεί κατά μέσο όρο στα 108,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.
Η έκθεση του OPEC παρέχει μια συνολική εικόνα για τις ισορροπίες στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, καταδεικνύοντας τις διαφορετικές ταχύτητες με τις οποίες κινούνται οι χώρες-μέλη του σχήματος, καθώς και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι εφοδιαστικές αλυσίδες σε στρατηγικά σημεία διέλευσης.
