Σκληρή κριτική προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) άσκησε ο Ντέιβιντ Ζερβός, στρέφοντας τα βέλη του κατά της ηγεσίας του οργανισμού. Με αφορμή τις πρόσφατες τοποθετήσεις του Ταμείου για την οικονομική πορεία των Ηνωμένων Πολιτειών, ο κ. Ζερβός κάλεσε το ΔΝΤ να εστιάσει πρωτίστως στην αυτοκριτική για τα δικά του ιστορικά λάθη, πριν προχωρήσει σε υποδείξεις προς την αμερικανική πλευρά.
Η παρέμβαση του Σκοτ Μπέσεντ
Στη δημόσια αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει, δυναμική ήταν και η παρέμβαση του Σκοτ Μπέσεντ. Ο πρώην οικονομικός αναλυτής της Wall Street, ο οποίος διατηρεί τον ρόλο του συμβούλου στο υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, απάντησε με ιδιαίτερα επιθετικό τόνο στις αναφορές της Γενικής Διευθύντριας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα. Η κόντρα αυτή αναδεικνύει το χάσμα που υπάρχει μεταξύ της στρατηγικής που ακολουθεί η αμερικανική κυβέρνηση και των συστάσεων που προέρχονται από το διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα.
Τα σημεία τριβής
Η κριτική που ασκείται από την πλευρά των αναλυτών που πρόσκεινται στο αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών εστιάζει στην αξιοπιστία των παρεμβάσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ζερβό, το ΔΝΤ δεν βρίσκεται σε θέση να κρίνει την οικονομική πολιτική των ΗΠΑ, δεδομένου ότι το ίδιο έχει επιδείξει αστοχίες στο παρελθόν σε άλλες διεθνείς παρεμβάσεις του. Η στάση αυτή υποδηλώνει μια κλιμακούμενη δυσαρέσκεια για τον ρόλο του Ταμείου ως “επιτηρητή” της παγκόσμιας οικονομίας.
Από την πλευρά του, ο Σκοτ Μπέσεντ επέλεξε να εκφράσει τη διαφωνία του με έντονο τρόπο, στοχεύοντας απευθείας στο πρόσωπο της Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα. Η τοποθέτησή του αντικατοπτρίζει την πεποίθηση ότι οι συστάσεις του ΔΝΤ για τις ΗΠΑ δεν λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες της αμερικανικής οικονομίας, ενώ παράλληλα αγνοούν τις ευθύνες που φέρει ο οργανισμός για προγενέστερες πολιτικές του.
Το πλαίσιο της αντιπαράθεσης
Το ζήτημα της κριτικής προς το ΔΝΤ από πρόσωπα που σχετίζονται με το αμερικανικό οικονομικό επιτελείο δεν είναι νέο, ωστόσο η τωρινή ανταλλαγή απόψεων θεωρείται ιδιαίτερα αιχμηρή. Ο Ντέιβιντ Ζερβός, με την ιδιότητα του αναλυτή, επιχείρησε να αποδομήσει το ηθικό πλεονέκτημα που συνήθως διεκδικεί το Ταμείο όταν απευθύνει συστάσεις προς τα κράτη-μέλη του. Η στάση του κ. Μπέσεντ ενισχύει αυτό το κλίμα αμφισβήτησης, τοποθετώντας το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε μια θέση άμυνας απέναντι στις κατηγορίες περί έλλειψης αυτοκριτικής.
Η δημόσια αυτή τοποθέτηση των δύο στελεχών αποτελεί ένδειξη της έντασης που επικρατεί στις σχέσεις μεταξύ των αμερικανικών οικονομικών κύκλων και των διεθνών οργανισμών, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου οι οικονομικές προβλέψεις για τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου βρίσκονται διαρκώς στο επίκεντρο των αναλυτών. Η συνέχεια της αντιπαράθεσης παραμένει ανοιχτή, με τις δύο πλευρές να διατηρούν διαμετρικά αντίθετες οπτικές για το ποιος είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος άσκησης οικονομικής πολιτικής και ποιος ο ρόλος του ΔΝΤ στη διεθνή σκηνή.
